Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17742 K.2013/18203

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçundan sanık Akgül Çalır hakkında Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2009 tarih 2008/285-2009/283 Sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 10.04.2013 gün, 2012/22711, 2013/7627 sayılı ilam ile;

‘‘Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine 13 ay 10 gün hapis cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığından tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Geçmişinde olumsuzluk bulunmayan ve suç işlemeyi alışkanlık haline getirdiğine ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi ve belgesi olmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi gereğince sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatın oluşup oluşmadığı hususunu irdeleyen yasal ve yeterli gerekçeye dayandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,c,d’ bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde söz konusu maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline hükmedilmesi’’ nedeniyle hükmün Bozulmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2013 gün, 2011/114713 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 Sayılı Yasanın 99.maddesi ile 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesine eklenen 3.fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilerek ceza miktarındaki kazanılmış hakkı saklı tutularak eleştiri konusu yapılan hususunda bozma nedenleri arasında gösterilmesi gerektiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 10.04.2013 gün, 2012/22711, 2013/7627 bozma kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığından tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine 13 ay 10 gün hapis cezası tayini,

2-Geçmişinde olumsuzluk bulunmayan ve suç işlemeyi alışkanlık haline getirdiğine ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi ve belgesi olmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi gereğince sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatın oluşup oluşmadığı hususunu irdeleyen yasal ve yeterli gerekçeye dayandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,c,d’ bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde söz konusu maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline hükmedilmesi,