Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17790 K.2014/5471

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 31.12.2011 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre sanığın, soruşturma aşamasında suça konu hurda demirleri sakladıkları yeri göstermek suretiyle yakınana iadesini sağladığı anlaşılmakla sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasında, aynı Kanunun 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılması sonucu “1 yıl 11 ay 10 gün” yerine “1 yıl 11 ay 20 gün” hapis cezasına hükmolunması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58 .maddesinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas Gönen Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/455-172 sayılı kararının yanı sıra kesinleşme tarihine göre tekerrüre esas olmayıp, infaz tarihi belli olmayan aynı mahkemenin 2008/48-354 sayılı kararına da yer verilmesi,