Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17957 K.2013/19491

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, katılana ait ve evinin önüne park edilen kilitli aracın kapısını tespit edilemeyen bir şekilde açarak, düz kontak yapmak suretiyle çaldığı, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneşin saat 06.31'de doğduğu ve 19.40'ta battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e.

Maddesi uyarınca saat 20.40 ile 05.31 arasındaki zaman dilimin gece sayılması gerektiği, katılanın ise “suçun saat 17.00 ile ertesi günü saat 06.00 arasında işlenmiş olduğunu” belirttiği dikkate alındığında, suçun gece zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıt bulunmadığından sanığın lehine gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gereken eylemin, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 55/3, 102/3 maddelerine göre, hükümden önce 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın hırsızlık suçuna ilişkin 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2 maddeleri ile mala zarar verme suçuna ilişkin 151/1, 31/3, 66/1-e,

66/2 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri doğrultusunda, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 08.04.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,