Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/18120 K.2014/9786

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu bakımından sanıklar aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz yoluna başvurulduğu,

Hırsızlık suçuna ilişkin temyiz dilekçesinin içeriğine göre ise o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin sanık E.. E..'in yararına olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydından mükerrir olduğu anlaşılan sanık E.. E.. hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Sanıkların kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları sırada aracın içinden çaldıkları kaloriferi nereye sakladıklarının sorulması üzerine, sanık Emrullah'ın, sakladığı yerden kaloriferi çıkartıp polis memurlarına teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların pişmanlık göstererek hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyayı aynen geri verme suretiyle mağdurun uğradığı zararı tamamen giderdikleri ve sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeye dayanılarak etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-)19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 Sayılı Kanun'un 6.maddesi ile değişik 5237 Sayılı TCK’nın 142/4.maddesi uyarınca hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçtan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikâyet aranmayacağından ve suç tarihi itibariyle hırsızlıkla birlikte işlenen mala zarar verme suçu şikayete bağlı olmadığından, yargılamaya devam edilip, dosya içeriğine göre sanıkların yüklenen suçu işlediklerinin sabit olup olmadığı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yakınanın şikayetlinden vazgeçmesi nedeniyle sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

3-) 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,