Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/18512 K.2014/7080

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadıkları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, suça sürüklenen çocukların işledikleri suçun farik ve mümeyyizi olduklarına ilişkin sadece hırsızlık suçu yönünden düzenlenen rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükmü kurulurken, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. Maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. Maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Dosyada mevcut 20/09/2010 tarihli tutanağa göre, ihbar üzerine yakalanan suça sürüklenen çocukların, üzerlerinden çıkan paraları, yakınanın müdürü olduğu işyerinden çaldıklarını beyan ederek, yakınana iadesinin sağlandığı anlaşıldığından soruşturma evresinde gerçekleşen iade nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,