Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/18513 K.2013/20951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde

30/09/2010 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra 12/11/2010 tarihinde temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;

II- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nda cezalardan toplanacağına dair bir hüküm bulunmadığı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 99. maddesinin ise kesinleşen ilamlardaki cezaların infaz aşamasında toplanmasına ilişkin olduğu gözetilmeden, sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ve hapisten çevrili adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince, adlî para cezasına mahkûmiyet halinde anılan maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanığın, mahkemenin takdiri de gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 165 maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına; aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 5 ay hapis ve 50 gün