Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19026 K.2014/8313

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) İnşaat yerine yığılan iskele demirlerini almaya kalkışan sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1.maddesi ile uygulama yapılması,

2-) Antalya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/529 E., 2007/1452 K. sayılı sayılı ve 31.12.2007 tarihli ilamı getirtilip incelenerek, anılan ilamdan dolayı 5275 Sayılı Kanun'un 108/3.maddesi uyarınca sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, Antalya 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/202 E., 2009/883 K. sayılı ilamından dolayı birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması ile yetinilmiş olması,

3-) 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,