Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19068 K.2014/5702

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın katılan ...'ya yönelik hakaret suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan ...'ya yönelik tehdit ve kamu görevlisine hakaret suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Kamu görevlisine hakaret suçunun seçimlik ceza içermesi nedeniyle, hapis cezasının tercih edilmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçeye dayanılarak kullanıldığının kararda gösterilmemesi,

b- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas- 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, atılı tehdit ve hakaret suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın gerçekleşmediği gibi katılanın da tazminat talebinde bulunmadığı gözetilerek,

sabıkasız olan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “zararın giderilmemesi” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,