Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19267 K.2014/9287

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümleri, sanıklar ... ve ...’nın temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulam Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulmayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkum olan sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, yargılama giderinin sanıklardan dayanışmalı olarak alınmasına karar verilerek 5271sayılı CMK.nun 326/2.maddesine aykırı davranıması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;