KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/19338 E., 2014/13917 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
a)Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,
b)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince:
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun' a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
c)Sanık ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, sanık ... hakkında ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde koşulları bulunduğu halde TCK'nun 119/1-c maddesi ile artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/19338, K. 2014/13917, 21 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama