Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19467 K.2014/9605

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 58. maddesine göre beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlarda tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının belirtilmesi karşısında; tekerrüre esas alınan....

Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/246 esas- 2007/244 karar sayılı ilamın kesinleşme tarihinin 15.06.2007 olduğu ve kesinleşmeden sonra suç tarihine kadar 3 yıldan fazla süre geçmiş olsa da, bu ilamın infaz tarihinin 21.09.2011 olduğu bu nedenle tekerrüre esas nitelikte bulunduğu ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek birden fazla hükümlülük bulunduğu ve bunlardan en ağır cezayı içeren hükümlülüğün mahkemece tekerrüre esas alınan....

Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/246 esas- 2007/244 karar sayılı ilamı olduğundan, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1. nolu bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itabarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, "Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet,