Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19645 K.2014/6546

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, yakınanın ... Emlak isimli işyerinin içine girerek hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 116/2. maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu ve iddianamede de, sanığın yakınana ait işyerine girerek eylemini gerçekleştirdiğinden cezalandırılması talep edildiği halde, sanık hakkında aynı Kanunun 116/1. maddesiyle konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığa atılı işyeri dokunulmazlığı bozma suçunun, 5271 sayılı Yasanın 253. maddesinin 3. fıkrasına 5918 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen son cümlenin yürürlük tarihi olan 09.07.2009 gününe kadar uzlaşma kapsamında bulunmayan başka bir suç ile birlikte işlense bile suçun işlendiği 29.09.2008 tarihi itibari ile uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

4- Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında üç ayrı suçtan hükümlülük bulunmasına karşın, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerekirken, bunlardan hangisinin tekerrüre esas alındığının hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen kararlarda açıkça gösterilmemesi,