Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19780 K.2013/21243

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanıklar İ.. Ş.., U.. Y.. ve G.. K.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sanıklar V.. Y.. ve Z.. T.. hakkında suç eşyasını kabul etmek suçundan verilen kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, TCK'nın 165. maddesi ile cezalandırılmalarına karar verilen sanıklar V.. Y.. ve Z.. T.. hakkında hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar İ.. Ş.., U.. Y.. ve G.. K.. hakkında işyeri okunulmazlığını bozma suçundan verilen kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 116.maddesinin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen “konut ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçu”nun maddi unsurlarından biri de, sanığın, hak sahibinin rızası dışında konuta ya da işyerine ya da bu yerlerin eklentisine “girmesi”dir. “Girmek” unsurunun gerçekleşmesi için fiziki olarak sanığın bu yerlere bütün vücudu ile tamamen girmesi gerekir. Sanıkların işyerinin bulvara bakan yerdeki vitrin camını kırarak, kırılan yerden ellerini uzatmak suretiyle içerideki altınları almak biçiminde gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminde, “işyeri dokunulmazlığını bozma” suçunun öğelerinin oluşmadığı gözetilmeden, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan, sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,