Sanık Necmettin'in 15.11.2007 tarihli kolluk ile 17.12.2007 tarihli savcılık ifadelerinde, katılanın rızası olmadığını söylediği halde, kapı açılınca kendisinin de katılanın evine girdiğini belirtmesi karşısında; oluşa, dosya kapsamına ve delillere uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Katılanın kolluk ifadesinde, sanık Necmettin'in evine saat:20.30 sıralarında geldiğini belirttiği halde, olay günü katılanın yanında kalmakta olan sanık Sadife'nin ise, sanık Necmettin'in saat:18.00 sıralarında geldiğini ifade etmesi, güneşin saat 17.12'de batması ve gece vaktinin, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat:18.12'de başlaması karşısında; sanık Necmettin'in, katılanın evine giriş anı ile evde kaldığı sürenin taraflardan sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın, üzerine atılı tehdit suçunu aşamalardaki ifadelerinde inkar etmesi, olay anında yanında bulunan annesi tanık Müşerref KAYA'nın da sanığın üzerine atılı hakaret suçunu doğruladığı halde tehdit etmediğini belirtmesi karşısında, yakınan sanık Sadife ile katılanın suç atma niteliğindeki soyut iddiaları dışından sanığın üzerine atılı tehdit suçundan mahkumiyetini gerektirir yasal ve yeterli delillerin neler olduğu, denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
3- Olay günü, katılanın evine gidip katılan ve katılanın kızı yakınan sanık Sadife'ye tek bir fiile hakaret eden sanık Necmettin hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
4- Adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetin konusunun adli para cezası olması ve diğer mahkumiyetlerin de silinme koşullarının gerçekleşmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 51/1. madde ve fıkrasının (a) bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen sanık hakkında,
aynı fıkranın (b) bendinde belirtilen “sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın 3 aydan fazla süreli kasıtlı suçtan mahkumiyetinin oluşu” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında 51. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.