Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20027 K.2013/20771

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın gündüz vakti sayılan zaman dilimi içinde, yakınana ait konutunun muhkem olan kapı kilidini kırmak suretiyle konutuna girip gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında, aynı Kanunun 116/1. maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma ve yine aynı Kanunun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı,

suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamında oldukları da gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp, uzlaştırma işleminden sonuç alınması halinde sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının düşürülmesine,

uzlaşmadan sonuç alınamaması halinde ise sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 151/1. maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan kanun belirlenip sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,