Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20088 K.2014/10067

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesi uygulanırken, yalnızca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

2- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki, 5237 sayılı TCK.nun 86/2-3e-62.maddeleri uyarınca doğrudan verilen 3000 TL para cezasından ibaret mahkumiyetinin miktar ve türüne göre; 1412 sayılı CMUK.nun 305/1 ve 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1-Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c ve 3.fıkrası uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar bu haktan yoksun bırakılmalarına,