Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20094 K.2014/14330

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında 28.05.2012 tarihinde verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 28/05/2012 gün ve 2010/80-2012/333 esas sayılı kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinde sayılan hakları kullanmasından “mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklindeki cümlenin hüküm metninden çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin birinci fıkrasının a-b-c-d ve e bentlerinde belirtilen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,