Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20153 K.2013/21168

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK’ nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCK’ nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın yakınana ait evin muhkem olan çelik kapı kilidini kırarak çıkarmak suretiyle eve girip gerçekleştirdiği eyleminin şikayetin devam ediyor olması karşısında,

hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’ nun 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma ve aynı yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden 5271 sayılı CYY’ nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip 765 sayılı TCK’ nun 522. maddesinin uygulanması açısından suça konu cep telefonu ve başörtülerinin suç tarihindeki değeri tesbit ettirilerek,

maddenin ilgili fıkrası uygulanıp, sonucuna göre konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçlarından yapılacak uzlaştırma işleminden sonuç alınması halinde, bu suçlardan açılan kamu davasının düşürülmesine, uzlaştırma işlemlerinden sonuç alınamaması halinde ise, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’ nun 493/1, 522. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’ nun 142/1-b, 116/1, 151/1 maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tesbit edilip sonuç karar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,