KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/20335 E., 2014/9898 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1/b, 143/1 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 4 ay hapis cezasının aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında, hesap hatası sonucu 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 11 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1/b, 143/1 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 4 ay hapis cezasının aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sonucu bulunan hapis cezasının 1 yıl 11 ay 10 gün olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın olay tarihinde sokağa bırakılan aracı itekleyerek götürdüğü ve çalıştırdığı, daha sonra polisler tarafından yolda çevrilerek yakalandığı, sanığın aracı çalıştırmak isterken bir miktar zarar verdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği,, hırsızlığa konu araç üzerinde meydana gelen zararın ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/20335, K. 2014/9898, 10 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama