KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/20375 E., 2014/8117 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, ibadethanelere zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
239 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve ibadethanelere zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Caminin altında bulunan çay ocağından, 35-40 TL bozuk para ile cami kubbesinden sökülerek muhafaza edilmek üzere çay ocağına konulan kurşun levhaların çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın suça konu eşyaların faklı kişilere ait olduğunu bildiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanığın tek hırsızlık suçundan cezalandırılması gerekirken şikayetçi sayısınca iki ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
A-Tanık ...'ın, sanığın camiden birşeyler aldığını görmesi üzerine polise haber vermesiyle olay yerine gelen polisleri gören sanığın eşyaları atarak kaçtığı ve kesintisiz takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; camiden gerçekleştirilen hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerekirken, sanığın suça konu eşyaları hakimiyet alanına aldığı gerekçesiyle tamamlanmış suçtan cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza belirlenmesi,
B-Camiden gerçekleştirilen hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/20375, K. 2014/8117, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama