Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20580 K.2013/19941

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 30.04.2012 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın mahkemede savunması alınırken bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı,

ancak adreste tanınmadığı ve kaydının bulunmadığı gerekçesi ile tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine, aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebligat yapıldığı anlaşılmışsa da, Uyap sisteminden tebligat tarihinde sanığın başka bir suçtan cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 10.04.2012 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1 maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımının, en son zamanaşımını kesen 19.07.2006 günlü hüküm tarihinden, inceleme tarihine kadar dolduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak