Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20657 K.2013/27353

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay tarihinde sanığın işyerinin karşısındaki kiralık boş dükkânlara baktığı bazı dükkan sahipleri ile konuştuğunu gören katılanın sanığın yanına giderek ne yaptığını sorması üzerine sanığın baktığı işyerlerinden birisini kiraladığını söyleyerek katılandan aracı ile Adana’ da bulunan tekstil makinesini ücret karşılığı getirip getiremeyeceğini sorması,

katılanın kabul etmesi üzerine birlikte Adana’ ya gitmek üzere yola çıkmaları bu sırada sanayi bölgesine geldiklerinde sanığın kendisine ait aracın sanayide tamirde olduğunu, üzerinde nakit para olmadığını ancak kredi kartı olduğunu söyleyip katılandan 200 lira para istemesi bu parayı aldıktan sonra katılana kendisini benzin istasyonunda beklemesini sanayiden arabasını alıp geleceğini sonra kredi kartı ile katılanın aracına mazot alacaklarını söyleyerek ayrılıp bir daha geri dönmemesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığın başlangıçtan beri niyetinin katılanı dolandırmak olduğu,

hileli davranışlarla kendisine haksız yarar sağladığı dolandırıcılık suçunun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,