Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20719 K.2013/21208

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıkların iki ayrı tarihte geceleyin müştekilere ait işyerlerinin muhkem olan kapı ve kilitlerini kırıp hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b,143 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK'nun 66.maddesinin 3.fıkrası uyarınca aynı kanunun 143.maddesinin uygulanması sonucu hırsızlık suçunun gerektirdiği ve aynı kanunun 142/1-b, 67/4. maddelerine göre belirlenecek cezanın üst sınırının 7 yıl 6 ay olması nedeniyle, zamanışımı süresinin de aynı yasanın 66/1-d maddesi uyarınca 15 yıl olacağı, dolayısıyla, atılı suçlar bakımından henüz zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilerek davaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

2-Kabule göre de, 5237 sayılı TCK.nun 67.maddesinin 2.fıkrasının (a) bendinde sanıkların sorguya çekilmesinin zamanaşımını kesen sebeplerden sayıldığı ve somut olayda sanıkların Asliye Ceza Mahkemesinde savunmalarının alındığı tarihler ile karar tarihi arasında 8 yıllık sürenin gerçekleşmediği gözetilmeden, iddianamenin düzenlenmesinden sonra zamanaşımını kesen sebebin bulunmaması ve 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e bendine göre 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle sanıklar hakkındaki kamu davalarının ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmesi,