KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/20758 E., 2014/9364 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- İşyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın,eylemi saat 03:00-04:00 sıralarında işlediğini savunması,suç tarihinde güneşin saat 05:25'te doğduğunun gecenin ise 04:25'te bittiğinin anlaşılması karşısında,sanığın işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4.maddesi yerine aynı Kanunun 116/2.maddesiyle cezalandırılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II- Hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın soruşturma evresinde işyerinden çaldığı laptop bilgisayarı tamir edilmek üzere bıraktığı işyerinin adresini verdiği,kolluk kuvvetlerince verilen adresteki işyerine gidilerek işyeri sahibi ...ten sorulduğunda bilgisayarın kendisinde olmadığını ancak daha önce bilgisayar işi yapan ...'ta olabileceğini söylemesi üzerine suça konu bilgisayarın ...'ta ele geçirilerek katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında,kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı katılandan sorularak sanık hakkında TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın eylemi saat 03:00-04:00 sıralarında işlediğini savunması,suç tarihinde güneşin saat 05:25'te doğduğunun gecenin ise 04:25'te bittiğinin anlaşılması karşısında sanığa hırsızlık suçundan verilen cezanın TCK'nın 143.maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/20758, K. 2014/9364, 7 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama