Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20832 K.2014/9421

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme isteği konusunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK.nun 42. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olduğu,bu nedenle sanığın temyiz dilekçesi ile yaptığı eski hale getirme isteğinin reddine ilişkin 31.05.2010 tarihli ek-kararın hukuken geçersiz olduğu,

sanığın yokluğunda verilen 25.12.2008 tarihli hüküm ,sanığa, “Abidin Paşa Mahallesi Şehit Haluk Çelik sokak no:13/6 ...- ...”adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/1. maddesi uyarınca tebliğ olunmuşsa da,bu adresin sanığa daha önce yöntemine uygun tebligat yapılmış bir adres olmadığı,bu nedenle Tebligat Kanununun 35/1. maddesi uyarınca tebliğ yapılabilecek adreslerden bulunmadığı ve tebligatın geçersiz olduğu değerlendirilerek,sanığın haklı nedene dayanan eski hale getirme isteğinin kabulü ile öğrenme ile yaptığı 29.04.2010 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu belirlenerek ve mahkemesinin 31.05.2013 tarihli temyiz isteminin reddine

ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın,kilitli olan kamyon yakıt deposunun kapağını kırmak suretiyle mazot çalmak şeklinde gerçekleşen eyleminin,5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden ,aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-Katılan ve sanık anlatımları ile olay tutanağına göre,sanığın hırsızlık suçunu,saat 05.45'te geçekleştirdiği,suç tarihinde, yaz saati uygulaması da gözetilerek güneşin doğuş saatinin 06.01 olduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 05.01'e kadar sürdüğü ve suçun işlendiği 05.45'in ise gündüz vakti sayılan zaman diliminde yer aldığının anlaşılması karşısında,koşulları bulunmadığı halde TCK.nun 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza belirlenmesi,