Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20993 K.2014/18519

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık İ.. K.. müdafiinin 02.07.2007 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü 02.07.2007 tarihli süre tutum ve temyiz dilekçesi vererek temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların atılı suçu inkar etmeleri, katılanın saat 05:30 sıralarında suça konu aracın çalıştırılması sesine uyandığını beyan etmesi ve UYAP'tan yapılan araştırmaya göre suç tarihi itibariyle Urla ilçesinde gecenin 05:29'da sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece işlendiğine ilişkin kesin delillerin neler olduğu kararda gösterilmeden, sanıkların konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4.maddesi ile cezalandırılmalarına ve hırsızlık suçundan verilen cezalarının aynı Kanunun 143.maddesi uyarınca artırılmasına karar verilmesi,

2-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,