Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/21002 K.2014/10205

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; sanığın, mağdurun sahibi olduğu hayvanların yaklaşık 3 yıl süreyle bakımını yaptığı ve 2010 ve 2011 yıllarında değişik tarihlerde toplam 9 adet küçükbaş hayvanın zilyedliğin devri amacı dışında bir kısmını satmak suretiyle tasarrufta bulunduğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde suç vasfının hatalı değerlendirilmesi ile hırsızlık suçundan hüküm kurulması;