Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/213 K.2013/200

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Yine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun Tebliğ İmkânsızlığı ve Tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Yasanın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında.

“Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.

İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almaktadır. Bu maddeye göre tebliğ işleminin ne şekilde yapılacağı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 31/1-c maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin son fıkrasında bu bende göre yapılacak tebligatlarda Yönetmeliğin 30. maddesinde öngörülen araştırmanın yapılmayacağı belirtilmiştir.

Nitekim Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30/1. maddesinde de buna paralel olarak; “adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar” tebliğ memurunca muhatabın adreste bulunmama sebebinin araştırması zorunluluğu kuralının dışında tutulmuştur.

Öte yandan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/8. maddesi uyarınca, tebligatın adres kayıt sistemindeki adrese yapılması durumunda buna ilişkin kaydın tebligat evrakı üzerine yazılması zorunludur. Bir diğer anlatımla 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran merciice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur.

Somut olayda, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın 13.07.2011 tarihinde talimat ile Asliye Ceza Mahkemesi'nde ifadesinin alınması sırasında bildirmesi nedeniyle bilinen son adresi olan adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak muhatabın adres bırakmadan ayrıldığına dair şerh verilerek 19.01.2012 tarihinde iade edilmesi üzerine,

Adres Kayıt Sistemindeki adresine 15.03.2012 ve 06.06.2012 tarihlerinde Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatlar yasaya uygun yapılmadığından geçersiz olmasına rağmen, mahkemece Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi gereğince bilinen son adrese yapılan tebligatın, sanığın adres bırakmadan ayrılması nedeniyle 19.01.2012 tarihinde iade edilmesinden sonra,

bu kez 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun Tebliğ İmkânsızlığı ve Tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Yasanın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresi tespit edilerek ve tebliğ evrakının üstüne de “Dikkat Mernis Adresidir” şerhi yazılmak suretiyle çıkarılan tebligatın aynı madde uyarınca usulüne uygun olarak 01.06.2012 tarihinde mahalle muhtarına imza karşılığında teslim edilerek, 2 nolu haber kağıdı adres kapısına yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği, sanığın 1412 sayılı CMUK’ nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra,

19.07.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 28.07.2012 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.