Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/21309 K.2014/9916

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 maddesi gereğince uygulama yapılırken, hüküm kısmında, suç isminin “konut dokunulmazlığını bozma” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu demirleri, fabrika önünde duran ve oranın bekçisi olduğunu söyleyen kişiden satın aldığını beyan etmesi ve mağdur vekilinin 22.04.2010 tarihli oturumdaki beyanında; yaptıkları araştırma sonucunda, şirkete ait demirlerin sülü Osman isimli bir şahsın, kendisine ait olduğunu söyleyerek sanığa sattığını, sanığın da hurdacılık işi ile uğraşması nedeniyle bu demirleri aldığını tespit ettiklerini belirtmesi karşısında, bu yönde herhangi bir araştırma yapmadan, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Suça konu eşyanın “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, eylemin 5237 sayılı TCY.nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı yasanın 142/1-e. maddesi uyarınca uygulama yapılması,