Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/21342 K.2014/7409

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süre 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de bu sürelerin infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden; yine sanık hakkında iddianamede istenmemesine rağmen ve ayrıca ek savınma hakkı da verilmeden 5237 sayılı Yasanın 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmış ise de sanığa adli sicil kaydı okunduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, park halinde olan aracın yarı açık camından içeri doğru uzanarak içinde para bulunan poşeti alıp kaçtığı, mağdurun peşinden koşması üzerine para dolu poşeti yere atıp kaçması şeklinde gelişen ve teşebbüs aşamasında kalan eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 141/1, 35/2.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun tamamlandığı kabul edilerek aynı yasanın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

2- 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve daha az cezayı gerektiren Mersin 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 29.01.2010 infaz tarihli, 20.11.2008 tarih 2008/819-1063 sayılı ilamı yerine daha fazla cezayı gerektiren Mersin 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.05.2009 infaz tarihli, 11.06.2008 tarih ve 2005/795 esas ve 2008/621 karar sayılı mahkumiyet kararındaki tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,