Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/21436 K.2013/21181

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK'nın 138, 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafi talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiine yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı,

bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi ... olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği; sanığın hakkında hırsızlık ve mala zarar vermek suçlarından yapılan yargılamada kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi olmadığı, sanığın yokluğunda, mahkemece atanan müdafiinin yüzüne karşı verilen 23.02.2012 tarihli kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına 30.03.2013 tarihli yazısı ile sanığın kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı belirtilen gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmesi tebligat belgesinde temyizin başlama süresi, temyiz süresi, başvuru şekli ve temyiz merciini gösterir şerh yazılması, müdafiinin yaptığı temyize ... verip vermediğinin belirlenmesi

verirse temyiz dilekçesi ile tebligat belgesinin gönderilmesi için dosyanın iade edildiği, hükmün 18.04.2013 tarihinde İzmir 3 nolu Kapalı T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa tebliğ edildiği sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmediği ancak müdafiinin temyizine onayı bulunup bulunmadığının belirlenemediğinin anlaşılması karşısında,