Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/21660 K.2014/10443

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1- Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası, gönüllü olup olmadığı sanığa sorulmadan, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmek suretiyle TCK'nın 50/1-f maddesi hükmüne uyulmaması, 2- Sanığa verilen cezanın hapis cezası olmaması ve sabıka kaydındaki ilamın son suç işlendikten sonra kesinleşmesi karşısında, hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas- 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, sanığa yüklenen hakaret suçunda katılanın herhangi bir maddi zararının bulunmadığı gözetilerek,

engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “zararın giderilmemesi” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,