Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/2193 K.2013/24498

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın binaya girerek yakınana ait eşyaları aldıktan sonra çıkıp gittiği, bir süre sonra olay yerine polis memurlarının geldikleri ve çevredeki kişilerden sanığın gittiği yönü öğrendikleri, cadde üzerinde yürümekte olan sanığın şüphe üzerine yakalandığı, çalınan eşyaların bu şekilde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın işlemeyi kastettiği hırsızlık suçunu tamamlamış olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

Adli sicil kaydına göre İzmir 16.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/462 E., 2009/495 K. sayılı ve 28.05.2009 tarihli ilamından dolayı mükerrir olan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkralarından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 Sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı