Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/21967 K.2014/28236

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a-04.12.2011 tarihinde katılanların ... köyündeki bakkal dükkanından hırsızlık yapıldığı, 06.12.2011 tarihinde sabah saatlerinde başka bir köyde şüphe üzerine önleyici kolluk devriyesince durdurulmak istenen sanıkların araçla kaçtıkları ve kovalamaca ile yakalandıklarında, aracın arka koltuğunun sökülmüş olduğunun tespit edildiği,

araçta bir adet tornavida ve bir çift eldivenin yakalandığı ve katılan ...’ün 03.12.2011 günü 15.00 ila 18.00 saatleri arasında köye gelip bakkala yakın yere park eden ve araçtan inerek bakkalın yanındaki kahvehanenin içine bakan kişinin sanık ... olduğunu belirttiği ve sanıkların aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediklerini savundukları olayda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b- Kabul ve uygulamaya göre de;

aa- Katılan ...’in 04.12.2011 tarihinde 01.30’da bakkalı kapattığı, sabah eşi ...’ün 07.30’da bakkalı açtığında hırsızlık yapıldığını fark ettiğini beyan etmesi ve sanıkların da atılı suçu işlemediklerini savunmaları karşısında, olay saatinin tam olarak tespit edilememesi nedeniyle, sanıklar lehine suçun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun 5237 sayılı TCK.nun 6/1-e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar da karar yerinde gösterilip tartışılmadan sanıklar hakkında belirlenen cezadan anılan Yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması,

bb- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 11 ay 10 gün yerine, 1 yıl 11 ay olarak eksik ceza tayini,

cc- Sanıklar hakkında belirlenen 1 yıl 11 ay hapis cezası kısa süreli olmadığı halde adli para cezasına çevrilmek suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 50/1. maddesine aykırı davranılması,

dd-Adli emanette kayıtlı ve müsaderesi talep edilen 1 adet tornavida ve bir çift eldiven hakkında herhangi bir karar verilmemesi,