Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/2198 K.2013/23272

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK.nun 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece vakti gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 143.maddesi ile yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınırdan 1/3 oranında artırım yapılması,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/06/2008 tarih, 2008/2-149 esas, 2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin düzenlemeye göre daha lehe olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 7. fıkrasına yanlış anlam verilerek; suça sürüklenen çocuğa yüklenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının olmaması ve suça sürüklenen çocuğun daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmaması karşısında;

"kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmiş olması nedeniyle" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,