Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/22452 K.2013/24474

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından verilen 03/04/2008 tarih ve 2008/34 Esas -162 Karar sayılı hükümde; elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen beraat kararının katılan vekili tarafından, mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet kararının ise sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, 25/07/2012 günlü iade kararının yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu,

daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu, dairemizin iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup, mühür bozma suçundan verilen 03/04/2008 tarih ve 2008/34 Esas -162 Karar sayılı mahkumiyet kararına karşı sanık tarafından süresinde yapılan ilk temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Mahkemece, hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi gereğince değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi karşısında 02/11/2009 tarihli tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemişir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1, a, b, c, d, e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,