Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/22558 K.2014/10306

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalarda yüklenen hırsızlık suçunu işlemediğini, suça konu cep telefonunu Nisan ayının son günlerinde yanındaki arkadaşı tanık Y.

T. ile limandaki seyyar satıcılardan 50.00 TL karşılığında satın aldığını savunması, sanığın bu yöndeki savunmasının tanık Y.T. anlatımları ile de doğrulanıp savunmanın aksine dosyada başka bir kanıt bulunmaması karşısında, yakınanın evinden çalındığı anlaşılan cep telefonunun hırsızlık suçunun yaşandığı 24.04.2010 tarihinden ilk olarak 5 gün sonra 29.04.2010 tarihinden itibaren sanıkça kullanılmış olmasının sanığın yüklenen hırsızlık suçunu işlediğine dair atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut bir kanıt sayılamayacağı gözetilmeden,

oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın somut eyleminin TCK.nun 165. maddesine uyan “suç eşyasını bulundurmak ve kabul etmek” suçu kapsamında değerlendirilip tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,