Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/22694 K.2014/10151

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen karar tarihinde sanığın, başka suçtan tutuklu/hükümlü bulunduğu Metris Ceza evinin, Kartal Adliyesi yargı çevresi dışında bulunduğu ancak yargılamanın yapıldığı mahkemede sorgusunun yapılmış olması nedeniyle tebliğnamedeki bu husustaki bozma nedenine katılınmamış, ayrıca yakınana ait işyerinden müşteri gibi girip cep telefonu çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanık müdafinin ek temyiz dilekçesinde sanığın, İstanbul 3.Ağır Ceza Mahkemesi' nin 2011/364 Esas sayılı dosyasında yargılanmakta olup, sanığın psikolojik rahatsızlığı olduğuna ilişkin tedavi evraklarının bulunduğunu, TCK.nun 32. maddesi uyarınca rapor alınmasına karar verildiğini belirtilmesi karşısında, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan veya tam teşekküllü bir hastaneden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de ;

Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum olmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 Sayılı TCK.nun 51/1-b maddesinde belirtilen; "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmaması" hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın daha önceki mahkumiyeti dikkate alınarak" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,