Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/22791 K.2014/10055

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 sayılı TCK.nun 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluşması için önceden işlenmiş bir suçun olması, failin önceden işlenen suça iştirak etmemiş olması ve önceki suçun işlenmesine katılmamış olan failin aldığı eşyanın veya diğer mal varlığı değerinin suç eşyası veya mal varlığı değeri olduğunu bilmesi veya bilebilecek durumda olması gerekir. Önceki suçun nerede, ne zaman ve ne şekilde işlendiği, failin kim olduğunu bilmesi zorunlu değildir. Madde kapsamında işlenen suçlarda çoğu zaman failin kastının ne olduğu açık bir şekilde anlaşılamamaktadır. Bu durumlarda suçun işleniş şekline göre, her somut olay kendi içerisinde değerlendirilerek failin kastının belirlenmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, müştekiye ait cep telefonu park halindeki aracının camı kırılmak suretiyle çalındığı İMEİ numarasından yapılan araştırmada H.M.adlı kişi tarafından kulanıldığının belirlendiği, H. M. ifadesinde telefonu sanık H.. T..'tan satın aldığını ifade ettiği, sanık savunmasında ise cep telefonunu M.Y.40 TL karşılığında aldığını, H. M.

60 TL.na sattığını belirttiği ve H.M.suça konu cep telefonuna “çalıntı” mesajı gelince sanığa iade ettiği, sanığın da telefonu M.Y. geri iade ettiği olayda cep telefonu sanığın eline geçtiğinde çalıntı olduğunu bilebilecek durumda olmadığı çalıntı mesajı geldikten sonra da kendisine iade edilen telefonu aldığı yere geri verdiği bunun dışında telefonun suç eşyası olduğunu bildiğine ya da bilebilecek durumda olduğuna dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine cep telefonu alım satımı işiyle uğraşan sanığın İMEİ sorgulaması ile çalıntı olduğunu öğrenebilecek imkana sahip olduğu halde cep telefonunu kabul ederek

M.Y. iade etmesi şeklindeki yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,