Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23220 K.2013/21355

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde;

5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca 5235 sayılı Kanunla kurulmalarına karar verilen Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlayıncaya kadar 1412 sayılı CMUK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı ve 5271 sayılı CYY'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek 5271 sayılı Kanunun 296.maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Temyiz isteminin reddine dair 18/06/2009 ... ve 467-268 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle,temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... müdafiinin eski hale getirme ve temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'ya 07.03.2007 tarihli gerekçeli kararın “... Mahallesi 24.Sokak No;7/24 Diyarbakır” adresi yerine “... Mahallesi 24.Sokak No:7/27 Elazığ” adresine tebliğe çıkarıldığı ve Elazığ ilinde ... mahallesi bulunmadığı gerekçesiyle tebliğ edilmeksizin iade edilmiş olmasına karşın,önce sanığın Diyarbakır ilinde yer ... adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması ve tebliğ edilemezse Tebligat Kanununun 35.maddesi uyarınca aynı adrese tebligat yapılması gerektiği gözetilmeyerek doğrudan Diyarbakır ilindeki adresine Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz olduğundan sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;