Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23292 K.2013/24080

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü ...'ın Seferihisar Asliye Ceza Mahkemenin 07.05.2010 tarih,2009/613 esas-2010/310 sayılı kararla cezalandırılmasına dair kararın hükümlü tarafından temyiz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirildiği,hükümlünün kesinleşen bu hükme yönelik 27.09.2010 tarihli temyiz isteminin ise 12.10.2010 tarihli ek karar ile süresinde yapılmadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği ve bu kararında hükümlüye tebliğ edildiği ancak hükümlünün bu kararı temyiz etmediği,bununla birlikte Mahkeme'nin 24.11.2010 tarihinde hükümlünün kanun yararına bozma talebinin değerlendirilmesi amacıyla dosyayı C.

Başsavcılığına,C.

Başsavcılığının ise 20.12.2010 tarihinde Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderdiği,Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.02.2011 tarih,B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-35-8206-2010/2050/11031 sayılı yazısı ile sanığın yokluğunda verilen 12.10.2010 tarihli ek karara karşı kanun yollarına başvuru süresinin tebliğ tarihinden itibaren başlayacağına karar verilmesi gerekirken,tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağına karar verilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı,kesinleşmemiş bulunan karara karşı sanık tarafından verilen 12.10.2010 tarihli dilekçenin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak merciince

değerlendirilmesi gerektiğinden 12.10.2010 tarihli ve 2009/613 esas,2010/310 sayılı ek kararın kanun yararına bozma incelemesine konu edilmediğinin bildirilmesi üzerine dosyanın mahallince temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği ve Dairemizin 06.05.2013 tarih,10890-11589 sayılı kararı ile hükümlünün temyiz isteminin reddine dair 12.10.2010 tarih,2009/613-2010/310 sayılı ek karar usulüne uygun olarak 26.11.2010 tarihinde hükümlüye tebliğ edildiği halde hükümlünün bu ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay C.

Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,buna karşın Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.06.2013 tarih,2013/613 sayılı yazısı ile Dairemizin 06.05.2013 tarih,10890-11589 sayılı ilamı ile incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilen dosyanın daha önce kanun yararına bozma yoluna konu edildiği ve Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.02.2011 tarihli yazısından Dairemiz kararında bahsedilmediği 12.10.2010 tarihli dilekçenin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın yeniden Dairemize gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca 5235 sayılı Kanunla kurulmalarına karar verilen Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlayıncaya kadar 1412 sayılı CMUK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı ve anılan Kanunun 310.maddesinde belirtildiği üzere bir hususun olağan kanun yolu olan Yargıtay'da temyiz incelemesine tabi olabilmesi için öncelikle o hususta yapılmış bir temyiz isteminin bulunması gerekmektedir.