Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23446 K.2013/25021

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suçtan zarar gören yakınan vekiline, hakları anlatıp açıklanarak ve bu hususun tutanağa yazılması gerekirken, buna uyulmaması ve 12.04.2011 tarihli duruşmada sanığın cezalandırılmasını talep eden yakınan vekiline davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak, 5271 sayılı CMK.nun 234 ve 238/2. Maddelerine aykırı davranılmış ise de, atılı suç nedeniyle suçtan zarar gören sıfatı bulunan ve sanığın cezalandırılmasını talep eden yakınan vekilinin hükmü temyiz etmekle katılma iradesini gösterdiği kabul edilip 5271 Sayılı CMK.nun 237 maddesinin 2.fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemenin 12/04/2011 tarih, 2010/99 Esas ve 2011/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edildiği, Dairemizce dosyanın 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince değerlendirme yapılmak üzere iade edildiği, bunun üzerine mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, katılan vekilinin 25.02.2013 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 25.12.2012 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmü sanığın ise mühür bozma suçundan kurulan 12.04.2011 tarihli mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelenmede,

I-Katılan vekilinin sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 25.12.2012 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın, mühür bozma suçundan kurulan 12.04.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine gelince;

6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Dairemizin

31.07.2012 günlü iade kararının sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Katılan kurumdan suça konu sayacın 20/01/2010 tarihli kaçak tespit tutanağının düzenlenmesinden önce borçtan dolayı mühürlenip, mühürlenmediği, mühürlenmişse ve varsa mühürleme tutanağının asıl ya da onaylı örneği getirtildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de, suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı,

mühür bozma suçunun da zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın da adli sicil kaydında bulunan ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve bu nedenle kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek.

5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,