Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23608 K.2014/12890

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin 4. katta bulunan dairesinin balkonuna tırmanılarak, balkon kapısı zorlanmak suretiyle içeriye girilip gerçekleştirilen hırsızlık olayında; 24.04.2010 tarihli tutanağa göre, güvenlik kamerası kayıtlarından failin saat:20.24'te binayı terk ettiğini anlaşılması, tanık C.. Ö..'nin de failleri, binadan ayrılırken saat:20.00-21.00 sıralarında gördüğünü belirtmesi ve olay günü güneşin saat:19.59'da batması nedeniyle TCK' nın 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 20.59'da başladığı gözetildiğinde; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle artırım yapılması, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken ise aynı Kanunun 116/4. maddesinin uygulanması,

2- Kabule göre de; temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

3- Tanık Cemil'in aşamalardaki ifadelerine göre suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu, beraberindeki açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen başka bir şahıs ile birlikte işlediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Daha önce hapis cezasına hükmedilmemiş ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan tayin edilen bir yıldan az süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,