Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23749 K.2014/15743

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun, otobüsten indikten sonra cebindeki paraların çalındığını fark ettiği, bunun üzerine kendi çabaları ile şüphelendiği kişiyi çevrede araştırdığı, İstinye Park civarındaki durakta şüphelendiği kişiyi (sanığı) görüp onu takip ettiği, polis aracını görünce paniğe kapılan sanığın, çaldığı paraları kendiliğinden mağdura verdiğinin anlaşılması karşısında, kesintisiz bir takibin söz konusu olmadığı, sanığın işlemeyi kastettiği hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz olmadığındana bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm