Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23815 K.2014/11738

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, yakınanın evinde takılı bulunan, kapı ve pencerelerini çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, Ancak;

Hüküm tarihinden önce, 01.03.2008 tarihli ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 106.maddesi 4.fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği, ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suça sürüklenen çocuk tarafından adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi,