Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23903 K.2014/13751

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA),

II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın,katılana marketin kepenginin asma kilidini ve kapı kilidini levye ile zorlayıp kırmak suretiyle marketten para ve sigara çalmak şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/2-d maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza belirlenmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanın yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında,

5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken “sanığın,

yakınanın zararlarını karşılamaması” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,