Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/24319 K.2014/11176

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın olay günü tanıştığı katılandan hayat kadını bulma karşılığında cep telefonu ve para istediği, katılanın sanığa istediklerini verdiği ve sanığın uzaklaşıp gitmesine rağmen geri gelmediği, gece geç saatte tekrar karşılaştıklarında bu kez katılanın telefonunu ve yeniden para vermesini talep ettiği, katılanın telefonunu sanığa verdiği ve yürümeye başladıkları, ıssız bir sokağa geldiklerinde ise sanığın katılana başka parası olup olmadığını sorduğu ve üzerini aramaya başladığı, arka cebinde para olduğunu anlayınca "çıkar paraları" dediği,

katılanın paraları eline aldığında da rızası hilafına elindeki parayı çekerek aldığının iddia edilmesi karşısında, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Suçun gece 00.30 sularında işlendiği anlaşılmakla sanık hakkında TCK.nun 143/1. maddesi gereğince cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki İzmir 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.06.2008 günlü 2007/362- 2008/797 E-K. Sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 305.maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağının gözetilmemesi,