Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/24510 K.2014/18179

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçunun işlendiği 307 nolu odada kalan müşteki Raghdaa ve Samiha'nın tanık Lina'nın 313 nolu odasına misafir olarak gittiklerinde, tanık Lina'nın yine hırsızlık suçunun işlendiği 304 nolu odada kalan Ghalia'yı davet etmek üzere onun odasına gittiği ve kendi odasına dönerken tanık Lina'nın koridorda dolaşan sanıkları görüp bu yönde teşhiste bulunduğu, yine tanık Lina'nın odasına gitmek üzerine kendisine ait odadan çıkan müşteki Ghalia'nın sanık M..

Ö..'ü, müştekiler Raghdaa ve Samiha'nın odasından çıkarken ve diğer sanığı da aynı koridorda asansör önünde beklerken gördüğünü söylediği, yine 304 nolu odada kalan müşteki Omar'ın da sanık D.. C..'ı asansör önünde gördüğünü, birlikte asansöre bindiklerini ve sanık D..

C..'ın ikinci katta indiğini söylediği, otelin resepsiyon görevlisi tarafından, sanıkların ikinci katta aynı odada kaldıklarının ve saat 07:00 sıralarında otelden çıkış yaptıklarının belirtildiği, müştekiler Omar ve Ghalia ile tanık Lina'ın hırsızlığı 06:30 sıralarında meydana geldiklerini belirttikleri ve üçünün de sanıkları teşhis ettiklerinin anlaşılması karşısında, atılı hırsızlık suçlarını sanıkların birlikte işlediklerinin sübut bulduğu gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,