Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/24578 K.2014/11246

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın olay günü suç yeri civarındaki evlere saat 04:00 sıraları girmeye başlaması, önce 2 kişinin evine girip daha sonra müştekinin kaldığı eve 04:00-05:30 saatleri arasında mağdurun uyuduğu sırada belirlenemeyen bir saatte girmesi ve mağdurun cüzdanı ile içindekileri çalması, daha sonra tanık M.kaldığı eve girmesi, tanığın da sanığı saat 05:30-06:00 sıraları evinde görüp kovaladığını söylemesi şeklinde gerçekleşen olayda;

sanık her ne kadar sorguda müştekinin evine 04:00 sıraları girdiğini söylemiş ise de, olay günü bir çok eve giren sanığın hazırlıkta müdafii huzurunda verdiği ifadesinde de belirttiği gibi hırsızlık yaptığı evlere girmeye başladığı saatin 04:00 sıraları olduğu, müştekinin evine ise üçüncü sırada girdiği ve suç tarihinde güneşin saat 05:59’da doğduğunun ve TCK.nun 6/1-e maddesi uyarınca gecenin 04:59'da sona erdiğinin anlaşılması karşısında;

atılı suçların gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığını bozmak suçundan aynı yasanın 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2-Daha ağır cezayı içeren Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/07/2009 kesinleşme tarıhli, 541-248 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, Büyükçekmece 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2008 kesinleşme tarihli, 134/1406 sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması,

3-Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,