Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/24946 K.2014/21405

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından "53/1-c madde ve fıkrasındaki haklardan hapis hali sona erene kadar yoksun bırakılmasına" ilişkin bölümün çıkarılarak, "Ancak 5237 sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde sayılı haklardan infaz tarihine kadar, sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun tutulmasına" ibaresinin eklenmesine,